Verslag groepstentoonstelling Nieuwpoort

“ Hoe is die tentoonstelling van Lak@rt in Nieuwpoort geweest?”
“Goeie vraag, ’t is nu wel al een tijdje achter de rug maar ja, eigenlijk wel goed geweest”
Voor de foto’s  “Klik Hier”
“Met hoeveel deelnemende kunstenaars waren jullie daar?”
“Met 14 ingeschreven en met 13 mensen tentoongesteld. We waren daar met vijf keramisten: Marc Roos, Chris De Mol, Etienne Rombauts, Caroline Martens en Martine Braeckman. Ook vijf collega’s met schilderijen: Arlette Neyrinck, Leen Vereecken, Hugo De Winter, Etienne Rombauts en Etienne Moentjes. Drie artiesten met glas en één iemand – Luc Verstuyft – was aanwezig met beelden in hout en in steen.”
“Drie kunstenaars, alle drie met glas?”
“Jawel hoor! Drie totaal verschillende glaskunstwerken te zien geweest: Jan Heylen stond daar met enorm zware maar echt originele kleurrijke lampen in allerlei kleuren en vormen, Eric De Smet werkte, onder andere, met het thema “ontpoppende larven” knap, echt origineel en van Joris (den Glasaal) stond daar van alles: patchwork in glas, een ongewoon zeilschip maar dan ook compleet in glas gemaakt, een zware schaal in witte en zwarte kleuren, en nog andere mooie, kwetsbare dingen.”
“Ook voor de keramisten geldt dat trouwens: wederom vijf kunstenaars met totaal verschillend werk. Kleine beeldjes vol passie van Chris (De Mol), Marc (Roos) met vrij grote werken: mooi en grillig (organisch?) tegelijkertijd, Caroline (Martens) met verschillende schalen en borden en nog veel méér, Etienne (Rombauts) had zelfs beeldend keramiek gemaakt gecombineerd met schilderwerk ernaast. Martine (Braeckman) had veel succes met haar beeldend keramiek, haar stijl waardig.”
“Is dat niet wat veel met vijf schilders op één tentoonstelling?”
“Neen hoor, niets is minder waar!! Etienne Moentjes stond daar met echte “stillevens” heel mooi, Arlette Neyrinck met haar bijzonder eigen schilderijen met reliëf accenten, Leen Vereecken was daar met zeer kleurrijk en knap anders-dan-anders schilderwerk, Hugo De Winter was daar met doeken in toffe en leuke details, zelfs één gelinkt met een keramisch werk van Martine (Braeckman). Ook Etienne (Rombauts) had schilderwerk in combinatie met kleine keramiek werkjes. Niemand stond echt iemand artistiek in de weg.”
“Hoe hebben jullie iedereen een plaats gegeven want tegelijkertijd waren er meerdere schilders, glaskunstenaars, keramisten?”
“ Ja, dat was een echte uitdaging!!!!!! Voor ’t bestuur niet evident. We zijn vooraf de locatie gaan verkennen, die opgemeten en dan ingedeeld in plaatsen om ofwel op te hangen (bv. schilderijen) ofwel om te staan (bv. met sokkels, ezels). Daarna hebben we nummers gemaakt in twee kleuren: rood voor staand werk en blauw voor hangend werk. Op de dag van de inrichting van de tentoonstelling mocht iedere deelnemende kunstenaar een nummer van zijn kleur uit een doosje nemen. Correct, foutloos, eerlijk en vlot!! Zelfs de volgorde van “nummer plukken” heeft geen enkele invloed op de plek waar men mag exposeren!! Wie deze manier van verloting kan verbeteren mag zich steeds melden! Onze werkgroep heeft hieraan hard gewerkt om misnoegen te voorkomen. Het enige wat rest is de plek zelf: iedere artiest moest zich installeren uiteraard met respect voor de plek van de andere”.
“Hoe was de opkomst? Aantal bezoekers?”
“In totaal zijn er 768 bezoekers geweest in 11 dagen: op zijn minst 19 per dag (eerste dag) en maximum 157 personen (op de eerste zaterdag). In de tweede week waren er vismijnfeesten wat ook heel wat mensen te been heeft gebracht. Ook de lokale wekelijkse markt gaf een meerwaarde.”
“Zouden jullie (Lak@rt) opnieuw overwegen om in Nieuwpoort te exposeren? Ook het feit dat Nieuwpoort toch een klein uurtje rijden is met de auto?”
“Daar valt eigenlijk veel over te zeggen. Over de afstand: sommige kunstenaars hebben iets gehuurd in de buurt al dan niet de hele tijd, hetzij een paar dagen. Andere kunstenaars hebben zoveel als mogelijk de auto gedeeld. Over de periode: zonder het eigenlijk goed te beseffen was deze wel goed gepland, zo goed zelfs dat dit voor herhaling vatbaar is. Als werkgroep van Nieuwpoort hebben we ook na de tentoonstelling, onze deelnemende kunstenaars geraadpleegd via een enquête. Ondanks het feit dat niet de helft van de artiesten daarop hebben gereageerd weten we toch iets. Bijvoorbeeld reclame voeren opdrijven, zeker naar de middenstand toe. Allen zouden dit opnieuw doen, in dezelfde periode. Ook de permanentie, toezicht houden tijdens de tentoonstelling is positief ervaren. De loting, toewijzing van de plaatsen, is heel positief onthaald. Over de verkoop: zoals steeds sommige helemaal niks en andere wel iets. Hierbij valt één reactie op: een geslaagde tentoonstelling hangt niet alleen af van verkoop van kunstwerken: er is de ervaring, er zijn nieuwe contacten. En wat méér is: de voeling tussen de kunstenaars tijdens het gebeuren werd als leuk, boeiend, ontspannend, verrijkend en gemoedelijk ervaren. Toch tof hé!!!”
“Wat zou jij onthouden na en over de tentoonstelling in Nieuwpoort?”
Uiteindelijk twéé dingen indien je alle beslommeringen en inspanningen teniet doet.
Eén: dat het welslagen voor een groot deel afgehangen heeft van het feit dat onze goede vriend en collega Luc Verstuyft, ja die beeldende kunstenaar in hout en natuursteen, alle dagen de Stadshal – onze tentoonstellingsruimte – heeft geopend (lees: ontsloten heeft) en heel vaak ook heeft afgesloten. Dat was niet alleen een luxe ….
Twéé: dat een eenvoudige handdoek, te zien op één van de stillevens van vriend-collega Etienne Moentjes, de aanleiding (lees: de bekoring) is van een nieuw-te-maken glaskunstwerk. Een fusing vol uitdagingen en zonder voorgaande …
Tja: je moet maar geweest zijn op de tentoonstelling …. om te weten waarover het gaat!”

Joris, Glasaal.